„Pieśń nad pieśniami” to poemat miłosny, w którym rozmawiają z sobą Oblubieniec i Oblubienica. Ona opowiada o tym, że czekając na niego prawie zasypiała. Gdy on zapukał, ona udała, że nie opłaca się jej ubierać i wstać, umyła już stopy. On wkłada rękę przez drzwi. Chce jej dotknąć. Ona podchodzi, ale on ją źle rozumie i znika. Ona go szuka po mieście. Straż bierze ją za prostytutkę, bije, a on w tym czasie napawa się gdzieś jej urodą mówiąc: „Cała piękna jesteś, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie skazy”.

Księga Hioba to wielka lekcja pokory. Hiob to człowiek zamożny, błogosławiony. Szatan jednak podpuszcza Boga. Bóg godzi się doświadczyć Hioba. Testuje jego wierność. Hiob traci majątek, umierają jego dzieci, w końcu choruje na trąd.  Tłumaczy jednak sobie: „Dobro przyjęliśmy z ręki Boga, czemu zła przyjąć nie mamy”.

W Księdze Koheleta autor dowodzi, że wszystko, co nas otacza jest niczym. To z księgi Koheleta pochodzą słowa: "vanitas vanitatum, et omnia vanitas" - "marnośd nad marnościami i wszystko marność". Księga Koheleta nie mówi jednak, żeby się umartwiać i zamknąć w piwnicy. Wręcz przeciwnie - w obliczu marności trzeba żyć pełną piersią.

Księga Psalmów to 150 utworów w pięciu księgach. Pisanych po hebrajsku. Autor – prawdopodobnie król Dawid. Tak mówi tradycja. Inna teoria autorstwo przypisuje królowi Salomonowi. Badania wykazały, że psalmy powstawały wiele wieków i pisali je różni autorzy. Przypisywano ich autorstwo najwyższym autorytetom bo psalmy były czymś wyjątkowym. Wyróżniamy psalmy błagalne. Np. Psalm 12. „Ratuj, Panie, nie pobożnych, znika wierność pośród synów ludzkich. Oszukaństwa mówią jeden drugiemu, mowa ich gładka, dwojakiego serca”. Są też psalmy dziękczynne, pochwalne, królewskie, patriotyczno – religijne czy mądrościowe. Oto psalm pochwalny 8. „O Panie, Boże nasz, jak wspaniałe imię Twoje po wszystkiej ziemi, któryś wyniósł świętość Twoją nad niebiosa. Kiedy Patrzę na Twoje niebiosa, dzieło palców Twoich, na księżyc i gwiazdy, któreś ustanowił: Cóż jest człowiek, że pamiętasz o nim, syn człowieczy, że go nawiedzasz?”.

Przypowieści znajdziemy w Nowym Testamencie, w Ewangelii. Przypowieść to inaczej parabola, czyli zestawienie czegoś obok siebie, np. syna marnotrawnego i syna posłusznego albo miejsc, na które pada ziarno. Z tego zestawienia płynie nauka. Przypowieść charakteryzuje się bardzo schematyczną fabułą. Tu nie ma miejsca na wtrącenia i komentarze.